اشک شوق در چشمان همه حلقه بسته بود. خدا را شکر می کردیم. شب های گذشته را که می دیدیم حتی نزدیک بود بندگان خدا را هم شکر کنیم. یکی از اعضای خانواده مشغول سرودن قطعه شعری برای این شب تاریخی بود. یکی دیگر در خلوت برای خودش بشکن می زند. احساس می کردیم عید است. احساس می کردیم انقلاب شده. احساس می کردیم زمان خدابیامرز شده. احساس می کردیم حالا می شود خیلی چیزها را احساس کرد. خیلی چیزها که از اول تابستان نمی توانستیم احساس کنیم.

دیشب شب عجیبی بود. با این که ساعت از ده هم گذشته بود ولی می توانستیم سرمان را بالا بگیریم و به دستشویی برویم. چرا که دیشب آب کمی دیرتر قطع شد. فقط کمی . . .

 

 

 

                                                                                                                       سلام . . .